۱۳۹۲ خرداد ۳۱, جمعه

برای ترسیم فردا، تنها امروز فرصت داریم

راستی تا به حال خواسته اید فردایتان را امروز ترسیم کنید؟ برای تحصیلتان حتما از قبل برنامه ای ریخته اید، اگر درجات بالایی مد نظرتان بوده حتما برای درس خواندتان زمانی منظم را معین کرده اید. الزاما برای عاشق شدن برنامه ای نداشته اید اما این بخش از زندگی خود بخود وارد مسیر شما شده و اگر کمی خوش شانسی را چاشنی درایت و تفکرتان کرده باشید، به نقطه دلپذیر زندگی رسیده اید. همینطور قدم ها را به جلو ببرید. خانه ای دارید و ماشین و امکانات رفاهی امروزی نیز در کنار آن خودنمایی می کند. حالا شما نسبت به دیروز گرفتارترشده اید. چیزی از گذشته پاک نشده اگر توجه کنید تمام لحظه های سپری شده با شما همراه هستند گرچه تفاوت هایی در عبور زمان به این زنجیره زیبای انسانی دوخته شده. امروز شما در سن دیروز نیستید و این یعنی فرسودگی جسمی امروز. شما به سبکی دیروز گام بر نمی دارید و این یعنی افزودن تعهدات زندگی امروز. خانواده من و شما در این مسیر، عامل واسطه‌ای بود که قبل از ارتباط مستقیم ما با گروهها، سازمان‌ها و جامعه نقش مهمی ‌در انتقال هنجارهای اجتماعی ایفا نمود. و از آن جا که خانواده با نظام پایگاهی جامعه در ارتباط است موقعیت ما نیز تا حدودی مبتنی بر موقعیت اجتماعی خانواده مان شکل می گیرد.

زندگی به چشم بر هم زدنی سپری است

لحظات زندگی به سرعت می گذرد، گویی دیروز بود که سن و سال بزرگترها به نظرمان زیاد می آمد، امروز خود در آن سن قرار داریم و دریافته ایم هنوز زندگی را می خواهیم. بر ریسمان آن با قدرت چنگ می زنیم، شاید به خاطر علایقی که امروز به ما متصلند. حالا دیگر عشق را می شناسیم و اگر فرزندی داریم قسمتی از تپش دلمان برای اوست واین دلیلی قوی است که زندگی را به میل خود ترک نکنیم. کلمات "لحظه غیر قابل پیش بینی" معنای بسیار گسترده ای دارد. این لحظه می تواند ما را در ریلی که هرگز قطار زندگی، در آن مسیر نبوده قرار دهد. یک لحظه چشم بر هم گذاریم و تصور دیدن چنین مکانی را کنیم. جایی که در آن هیچ کس احساسی نزدیک به ما ندارد. چرا که در مزه کردن آن حالت غیر قابل وصف و تجربه نشده از پیش، کسی با ما سهیم نیست. بارها و بارها این لحظه خاص در زندگی هر یک از ما تلنگری می زند اما از آنجا که وسعت این ضربه قدرتمند نیست خیلی زود فراموشش می کنیم. چه وقت قرار است از دیگران جدا شویم؟

به بهانه روز جهانی سرطان



روز جهانی سرطان(4 فوریه)، بهانه ای است برای اشاره ای کوتاه به بیماری سختی که برای هیچ کس غریبه و نا آشنا نیست. سرطان بیماری خاصی است که زندگی را تهدید می‌کند و می‌تواند هر کسی را در هر سنی، تحت تاثیر قرار دهد. همچنین، سرطان می‌تواند علت فشار فوق‌العاده و چالش‌های عاطفی و مالی، برای بیماران و مراقبین آن‌ها باشد. بیماران مبتلا به سرطان، اغلب نگاه عمیق‌تری برای درک معنای زندگی پیدا می‌کنند. بعضی از بیماران معتقدند که این بیماری ایمان بیش‌تری برای آنها به ارمغان آورده است و دیگران ممکن است ایمان خود را در مبارزه با این بیماری و فهم این‌که چرا آن‌ها به سرطان مبتلا شده‌اند زیر سوال ببرند. مراقبت‌های تسکین دهنده می‌تواند به بیماران برای جست‌و‌جو در عقاید و ارزش‌های خود و رسیدن به یک احساس آرامش و پذیرش وضعیت خود کمک کند همچنین وجود حمایت کننده ای توام با عشق نیز، در کمک به بیماران مبتلا به سرطان، در دوران‌ سخت چالش‌های جسمی و روحی بسیار مفید است. پزشکان معتقدند، سرطان می‌تواند به عنوان یک استعداد ژنتیکی از اعضای خانواده به ارث رسیده باشد و یا با افزایش سن که تعداد جهش‌های احتمالی در "دی‌ان‌ای" افراد افزایش می‌یابد احتمال سرطان بیش‌تر می‌شود.

۱۳۹۱ اسفند ۱۷, پنجشنبه

شادابی و سلامتی امروزمان به دمی بند است


تعریف سلامتی در زندگی امروز، کمی با گذشته تفاوت دارد. هوای استنشاقی، کیفیت غذا، فشارهای شغلی و نوع زندگی ماشینی، همه و همه نقش بسزایی در نوع سلامتی ایفا می کند. سلامتی مفهوم وسیعی دارد و تعریف آن تحت تاثیر میزان آگاهی و طرز تلقی جوامع با شرایط گوناگون جغرافیایی و فرهنگی قرار می‌گیرد، ضمن اینكه سلامتی یك روند پویا است و با گذشت زمان نیز مفهوم آن تغییر خواهد كرد.
قدیمی ترین تعریفی كه از سلامتی شده است عبارتست از بیمار نبودن و در نهایت سلامت از دیدگاه سازمان جهانی بهداشت عبارتست از برخورداری از آسایش كامل جسمی، روانی و اجتماعی و نه فقط نداشتن بیماری و نقص عضو و اما تعریف سازمان جهانی بهداشت از سلامتی، یك تعریف ایده‌آل و عملا دست نیافتنی است زیرا با توجه به این تعریف نمی توان فردی را پیدا كرد كه در هر سه بعد جسمی، روانی و اجتماعی كاملا سالم باشد، ضمن اینكه در عمل هم نمی توان مرزی بین سلامت و بیماری در نظر گرفت، در حقیقت این تعریف مشابه قله مرتفعی است كه هیچ كس نمیتواند آن را فتح نماید ولی تلاش همه افراد باید به سمت آن باشد و از طرفی باید برای سطح سلامتی، طیفی قائل شد.

آیا شما از بَرندگان سال گذشته بوده اید؟



در تعریف سلامتی، سازمان بهداشت جهانی می گوید که تندرستی، تنها فقدان یا نواقص دیگر در بدن نیست بلکه تندرستی، نداشتن هیچ گونه مشکل روانی، اجتماعی، اقتصادی و سلامت جسمانی بر ای هر فرد است.
بسیاری از ما با ظاهری سلامت، مشغول کار و فعالیت های روزمره هستیم در حالی که بخش های بزرگی از وجودمان درگیر افکار آزاردهنده است. برخی از ما با همان روان بیمار و گمان تندرستی، زندگی اطرافیانمان را نیز دستخوش تغییرات بزرگی می کنیم و همه اینها به دلیل عدم شناخت ما از واژه سلامتی است.
در روزهای پایانی سال هستیم و این به معنای افزایش سن ما است. بهتر است توجه داشته باشیم که قوی ترین ریسک فاکتور بیماری های قلبی، افزایش سن می باشد. به طوری که 83 درصد از کسانی که در اثر بیماری های قلبی عروقی می میرند در سنین بالای 65 سال قرار دارند. دیابت نیز با افزایش سن، ارگان های مختلف بدن، مانند چشم، کلیه، مغز و سایر اندام ها را درگیر می کند. سن، عمده ترین دلیل بروز آب مروارید در چشم ها است. شیوع پارکینسون با افزایش سن، زیاد می شود، فشار خون به تدریج بالا می رود، احتمال بروز آلزایمر بیشتر می شود، سطح کلسترول بالا می رود، پوکی استخوان بوجود می آید و نیز بدخیمی ها در سنین بالا افزایش پیدا می کند.
در کنار پذیرش این واقعیت، باید گفت متاسفانه امروزه افزایش سن، تنها یکی از دلایل بروز بیماری است و عواملی مانند ژنتیک، زندگی کم تحرک، مصرف غذاهای زیاد و پرکالری، عدم مصرف مواد غذایی طبیعی، استفاده از مواد غذایی مصنوعی، مصرف سیگار و استرس در بروز بیماری های بخصوص سخت، نقش بزرگی را بازی می کنند.
از سوی دیگر هر یک از ما به دلیل زندگی اجتماعی به فردی دیگر وابسته ایم. این تعلق می تواند روحی، عاطفی و یا مالی باشد. بسیاری از افراد آینده نگر به دلایل گوناگون و در مقاطع مختلف زندگی، یکی از انواع بیمه عمر را تهیه می کنند. این کار بخش مهمی از سیاست گذاری مالی زندگی هر فرد است و بدون آن محافظت از افراد مورد علاقه، در اوضاع پر نشیب و فراز امروز کافی به نظر نمی رسد.
اگر هنوز ازدواج نکرده ولی درآمدی داریم، اولویت ما در بخش پس اندازی این بیمه است. ما می توانیم نوعی از بیمه عمر را داشته باشیم که در آن پولی ذخیره کنیم.
اگر به تازگی تشکیل خانواده داده ایم به دلیل جوانی و تندرستی مان فاکتور مهمی را در اختیار داریم تا بتوانیم با تکیه بر آن حق بیمه کمتری پرداخته و سود بیشتری ذخیره کنیم.
اگر این کار را در ابتدای شروع زندگی مشترکتان آغاز نکرده ایم، با توجه به اینکه همسر و احتمالا فرزندانی داریم، بهتر است اخذ این بیمه را قبل از اینکه سنمان افزایش یافته و ریسک سلامتی مان بالا رود تهیه کنیم.
والدین، پدربزرگها و مادربزرگها می توانند به مناسبت هایی مانند فرا رسیدن سال نو و یا روز تولد، بیمه نامه عمر به فرزندان و یا نوه های خود هدیه دهند. شاید این یکی از بهترین و فراموش نشدنی ترین هدیه هایی باشد که بزرگسالان می توانند به عزیزان کم سن و سالشان بدهند.
به سال 1392 نزدیک شده و می رویم تا بهاری دیگر را در جایی بسیار دورتر از وطن دوباره تجربه کنیم. سالی که در آن هر روز بلیط قرعه کشی ما باز شد و بَرندگان آن کسانی بودند که دوستانشان را حفظ، خوشی هایشان را قسمت و کدورت هایشان را فراموش کردند. هر یک از ما که امروز در خود تندرستی سراغ داریم هنوز خوشبختیم و فرصت داریم تا اینک برای دوره ای غیر قابل پیش بینی برنامه ریزی کنیم. قبل از اینکه بلیط فردایمان را در دست بگیریم، برای زندگی عزیزانمان پس از خود فکری کنیم.