۱۳۹۱ بهمن ۱۲, پنجشنبه

روز جهانی سرطان ، بهانه ای برای تفکر و توجه


 
روز جهانی سرطان(4 فوریه)، بهانه ای است برای اشاره ای کوتاه به بیماری سختی که برای هیچ کس غریبه و نا آشنا نیست. سرطان بیماری خاصی است که زندگی را تهدید می‌کند و می‌تواند هر کسی را در هر سنی، تحت تاثیر قرار دهد. همچنین، سرطان می‌تواند علت فشار فوق‌العاده و چالش‌های عاطفی و مالی، برای بیماران و مراقبین آن‌ها باشد. بیماران مبتلا به سرطان، اغلب نگاه عمیق‌تری برای درک معنای زندگی پیدا می‌کنند. بعضی از بیماران معتقدند که این بیماری ایمان بیش‌تری برای آنها به ارمغان آورده است و دیگران ممکن است ایمان خود را در مبارزه با این بیماری و فهم این‌که چرا آن‌ها به سرطان مبتلا شده‌اند زیر سوال ببرند. مراقبت‌های تسکین دهنده می‌تواند به بیماران برای جست‌و‌جو در عقاید و ارزش‌های خود و رسیدن به یک احساس آرامش و پذیرش وضعیت خود کمک کند همچنین وجود حمایت کننده ای توام با عشق نیز، در کمک به بیماران مبتلا به سرطان، در دوران‌ سخت چالش‌های جسمی و روحی بسیار مفید است.

بیمه یک نیاز است با هر میزان استطاعت شما

 
شاید توجه کرده باشید برخی از چیزهایی که در زندگی رعایت می کنیم و یا خرید برخی از اقلام، اجباری نیستند اما ضرورت این نیاز را به همان درجه اجبار احساس کرده ایم. بیمه ها بخصوص بیمه بیماری سخت در دنیای امروز علارغم اجباری نبودن، از آنجا که با درصد بالایی در مسیر زندگی مان به کمک ما خواهند آمد از آن جمله هستند.
براساس آمار موجود، سرطان‌ها و سوانح، دومین عامل مرگ‌ومیر پس از بیماری‌های قلبی ـ عروقی محسوب می‌شوند. بنابراین برای افزایش سطح آگاهی ها در خصوص سرطان، راههای پیشگیری و تشخیص انواع آن، روز 4 فوریه را روز جهانی سرطان نامگذاری کرده اند و ما در حالی آن را پشت سر گذاشته ایم که آمار می گوید هر ساله بر میزان ابتلا به سرطان در جهان دوبرابر افزوده می شود. تا به امروز حدود 200 نوع سرطان تشخیص داده شده و تا سال 2030 میزان موارد جدید ابتلا به سرطان حدود 20 میلیون نفر خواهد بود. باید گفت این افزایش آمار به معنای مرگ و میر بیشتر ناشی از سرطان نیست. علت کاهش مرگ و میر در این زمینه، پیش گیری صحیح و منظم و علمی است که در 20 سال اخیر صورت گرفته و باعث کاهش دو سوم آمار مرگ و میر ناشی از سرطان شده است.
کنسرسیوم جهانی کنترل سرطان (UICC)، که از مراکز سیاست گذاری و اطلاع رسانی در زمینه مبارزه با سرطان به حساب می آید، با برگزاری جلسات مشورتی، اقدام به برنامه ریزی برای مبارزه علیه سرطان می کند. بیش از ۴۶۰ سازمان و موسسه که در ۱۲۰ کشور دنیا مستقر هستند، برای پیاده سازی برنامه های UICC با این مرکز همکاری دارند.
سازمان بهداشت جهانی تاکید می کند که با الگو قرار دادن رفتارهای بهداشتی می توان از بروز بیش از 40 درصد از سرطانها جلوگیری کرد. در میان لیست مراقبت های لازمه به حذف سیگار و حتی عدم استنشاق دود سیگار موجود در محیط و داشتن فعالیت های فیزیکی بر می خوریم. متاسفانه باید گفت اکثر ما از نکات دقیق بهداشتی آگاهی داریم اما به بهانه های گوناگون از اجرای آن غفلت می کنیم.
***
بیمه بیماری های سخت در سال 1995 در کانادا معرفی شد. این بیمه می تواند به صورت دائمی و یا ترم عرضه شود. شاید یکی از دلایلی که امروزه بیشتر این بیمه را به صورت ترم عرضه می کنند آماری باشد که می گوید به شکل معمول بیماری سخت تا سن 65 و حداکثر تا 75 سالگی اتفاق می افتد. البته این بیمه می تواند به شکل تمام عمر و یا تا سن 100 سالگی هم عرضه شود.
این بیمه از 3 بیماری رایج: سکته قلبی،  سکته مغزی و سرطان شروع می شود و می تواند تا 32 بیماری بسته به سن فرد را پوشش دهد. در این نوع بیمه فرد بیمه شده با ارائه گزارش بیماری خود می تواند به صورت یکجا و معاف از مالیات،  مبلغ قرارداد را دریافت کند. از خصوصیات خوب این بیمه این است که در صورت عدم وقوع بیماری، فرد بیمه شده می تواند مبلغ پرداختی خود را طبق قرارداد دریافت کند.
 در آخر لازم به ذکر است در خصوص بیماری های روانی گردهمایی در تاریخ 12 فوریه در اتاوا برگزار می شود که علاقمندان ساکن اتاوا می توانند از آن استفاده کنند. اطلاعات بیشتر در :   http://ottawastart.com/story/18986.php
 اگر بیمه بیماری سخت ندارید با توجه به روند بیماری ها فراموش نکنید این بیمه همان نیاز اجباری است که نباید از آن غافل ماند.

از بیمه دارو، پوشش بیماری سخت طلب نکنیم


* مدت ها بود که در مورد بیمه فکر می کردم. عاقبت با خود گفتم برای روزهای بیماری ام باید بیمه ای بگیرم. همین را هم به نماینده بیمه گفتم. چند ماه پس از آن درخواب سکته کردم. وقتی برای گرفتن حق بیمه مراجعه کردم، پاسخم این بود که بیمه نمی تواند پولی به من بپردازد و سکته شامل بیمه ای که من دارم نمی شود. بسیار عصبانی شدم. از آن روز هم به همه می گویم این شرکت های بیمه کلاهبردارند و هر چه می گویند دروغ است!.
* آقایی به من مراجعه کرد. از آنجا که قیمت دارو در کانادا بالاست، بیمه ای برای دارو می خواست و آن را اخذ کرد. پس از چند ماه به دفتر مراجعه کرد و با عصبانیت از کلاهبرداری شرکت بیمه می گفت چرا که ایشان فکر می کرد با آن بیمه می تواند در روزهای بیماری پولی دریافت کند.

چرا نسبت به سهم خود از زندگی بی تفاوتیم؟


اگر به عقب برگردیم روزها و سالهایی را می بینیم که با سرعتی باورنکردنی سپری شده در حالی که در این مرور، برخی از نقاط مهم زندگی توام با اشتباه و یا بی توجهی بوده است. طبعا نمی توانیم تصمیمات حتی لحظه ای قبل را تغییر دهیم  اما قطعا می توانیم فردای خود را با درایت امروز و تصمیم درست در زمان صحیح به گونه ای بهتر ترسیم کنیم.
همه ما در زندگی سهمی از درآمد خود را صرف چیزی می کنیم،  سهمی از آن را برای خوراک و پوشاکمان داده و به همین ترتیب بسته به سطح زندگی و میزان درآمدمان، سهم های متفاوتی را می پردازیم. در این میان باید گفت کسی عاقلانه زیسته است که در بدترین شرایط و حتی با در آمد کم، سهمی را برای خود در نظر بگیرد. مطالعات گوناگون نشان می دهد که همه انسانها برای رسیدن به اهداف مالیشان باید حداقل هر ماه یک دهم از درآمد خود را هر چند نا چیز برای خود کنار بگذارند و در هر شرایطی نسبت به سهم خود بی تفاوت نباشند

۱۳۹۱ بهمن ۵, پنجشنبه

بدون دوراندیشی در جوانی ، چگونه آرامش سالمندی را تصور می کنیم؟


 
اگر به سالها قبل برگردیم، به دوره ای بر می خوریم که فقر در بین سالمندان کانادا بسیار زیاد بود و افرادی که سابقه کاری در کارخانجات و مراکز صنعتی داشتند بعد از سن 70 سالگی مبلغ ناچیزی دریافت می کردند که هزینه زندگی شان را تامین نمی کرد. در سال 1920 دولت کانادا اولین برنامه کمکی خود را برای حمایت از افراد سالخورده بنیان نهاد، در انتخابات 1926، مک کنزی قول داد که قانون حمایت از افراد سالخورده را به اجرا درآورد. در سال 1927، این قانون به اجرا در آمد و  تمام افراد سالخورده از سن 70 سالگی ماهیانه 20 دلار ( 25 درصد حقوق متوسط کارگری) را دریافت می کردند و در صورت فوت فرد، این مبلغ به بازماندگان وی تعلق می گرفت.